Utrzymać władzę. Rzecz o Donaldzie Tusku

Zaprezentujemy drogę tego człowieka do jego dzisiejszej pozycji i statusu. Czynimy tak dlatego, że osoba ta jest bez wątpienia dobrym przykładem na to, jak stać się skutecznym liderem. Przywódcą, który potrafi pozyskać poparcie i, mimo wielu przeszkód, utrzymać je.

Donald Tusk urodził się 22 kwietnia 1957 w Gdańsku. Jest polskim politykiem, od 2007 prezesem Rady Ministrów. Z wykształcenia jest historykiem. Od roku 2003 przewodniczy Platformie Obywatelskiej. W latach 2005–2006 był przewodniczącym Klubu Parlamentarnego tego ugrupowania. Był również wicemarszałkiem Senatu IV kadencji w latach 1997–2001, wicemarszałkiem Sejmu IV kadencji w latach 2001–2005, senatorem IV kadencji, posłem na Sejm I, IV, V i VI kadencji. W 2005 kandydował na urząd Prezydenta RP. Wygrał w I turze, jednak ostatecznie wybory przegrał, ustępując Lechowi Kaczyńskiemu.

EDUKACJA W 1976 Donald Tusk został absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku. W 1980 ukończył studia historyczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Jego praca magisterska dotyczyła kształtowania się legendy Józefa Piłsudskiego w przedwojennych czasopismach. Obecny premier wcześnie zaangażował się w działalność opozycyjną wobec komunistycznej władzy. Jako student historii Uniwersytetu Gdańskiego uczestniczył w tworzeniu Studenckiego Komitetu Solidarności, co było reakcją na zamordowanie w Krakowie przez Służbę Bezpieczeństwa Stanisława Pyjasa. Rozpoczął także współpracę z Bogdanem Borusewiczem i Wolnymi Związkami Zawodowymi Wybrzeża, organizując grupy samokształceniowe i kolportaż wychodzącej poza cenzurą prasy i literatury.
Był współtwórcą Niezależnego Zrzeszenia Studentów w Gdańsku. W trakcie strajku w sierpniu 1980 organizował grupy studenckie, by 30 sierpnia tego roku rozpocząć działania na rzecz nowej organizacji studenckiej.
Stał się inicjatorem i jednym z pierwszych liderów Niezależnego Zrzeszenia Studentów Polskich (późniejszy NZS). Kilka miesięcy później został przewodniczącym “Solidarności” w Wydawnictwie Morskim i dziennikarzem wydawanego przez związek tygodnika “Samorządność”. Był jednym z najbliższych współpracowników jej naczelnego redaktora Lecha Bądkowskiego, pisarza, przywódcy ruchu kaszubskiego i pierwszego rzecznika “Solidarności”. Pisał do kaszubskiego miesięcznika “Pomerania”. Za działalność opozycyjną został pozbawiony pracy w państwowej firmie. Przez 7 lat utrzymywał się z pracy fizycznej w założonej przez Macieja Płażyńskiego spółdzielni “Świetlik”. Aktywność społeczna i polityczna po 1989 roku Donald Tusk jest jednym z inicjatorów powstania Kongresu Liberalno- Demokratycznego. W 1991 został przewodniczącym tego ugrupowania. 
W wyborach parlamentarnych w tym samym roku partia ta zdobyła 37 mandatów w Sejmie. Donald Tusk został posłem I kadencji. Kierowane przez niego ugrupowanie znalazło się w opozycji do rządu Jana Olszewskiego. Po przegłosowaniu wotum nieufności wobec tego gabinetu w 1992 przewodniczący Kongresu był jednym z inicjatorów utworzenia koalicji parlamentarnej siedmiu ugrupowań politycznych, która powołała rząd premier Hanny Suchockiej. Kiedy po upadku rządu Hanny Suchockiej w 1993 odbyły się przedterminowe wybory, Kongres Liberalno- Demokratyczny nie przekroczył 5% progu i nie dostał się do Sejmu. W kwietniu 1994 Donald Tusk został wiceprzewodniczący Unii Wolności, która powstała po połączeniu się KLD z Unią Demokratyczną. W wyborach parlamentarnych w 1997 obecny premier otrzymał mandat senatora z ramienia UW i znalazł się w koalicji popierającej rząd Jerzego Buzka. Został wicemarszałkiem Senatu IV kadencji. Na początku 2001 po przegraniu rywalizacji o stanowisko przewodniczącego UW z Bronisławem Geremkiem odszedł z partii.

Utworzenie i działalność Platformy Obywatelskiej 24 stycznia 2001 wspólnie z Andrzejem Olechowskim i Maciejem Płażyńskim Donald Tusk założył Platformę Obywatelską, działającą początkowo, jako komitet wyborczy. W wyborach w tym samym roku PO uzyskała w sejmie 65 mandatów, stając się największym klubem opozycyjnym. Donald Tusk objął funkcję wicemarszałka Sejmu IV kadencji. Maciej Płażyński, który był pierwszym przewodniczącym Platformy Obywatelskiej, odszedł z partii w 2003 roku. Od 1 czerwca 2003 Donald Tusk pełni nieprzerwanie funkcję przewodniczącego PO.
2 maja 2005 Donald Tusk ogłosił zamiar ubiegania się o urząd Prezydenta RP, jako kandydat Platformy Obywatelskiej. Poparcia udzieliło mu Stowarzyszenie “Młodzi Demokraci”. Jego sztab wyborczy został zarejestrowany 23 czerwca. W pierwszej turze wyborów, 9 października poparło go 5 429 666 wyborców (36,33%) i zgodnie z przedwyborczymi sondażami dało mu to nieznaczne zwycięstwo nad Lechem Kaczyńskim. Kwestia biografii Józefa Tuska, dziadka Donalda Tuska, stała się przyczyną kontrowersji podczas kampanii wyborczej.
Polityk Prawa i Sprawiedliwości Jacek Kurski w wypowiedzi dla tygodnika “Angora” stwierdził, że poważne źródła na Pomorzu informują, że dziadek Donalda Tuska zgłosił się na ochotnika do Wehrmachtu. W rzeczywistości Józef Tusk, więzień Stutthofu, został w 1944 wcielony do armii niemieckiej, jako obywatel III Rzeszy, którym stał się automatycznie z chwilą aneksji Wolnego Miasta Gdańska, nie zaś jako ochotnik. W drugiej turze wyborów, 23 października 2005, Donald Tusk otrzymał 7 022 319 głosów, czyli 45,96% ważnych głosów przy frekwencji 50,99%, przegrywając wybory z Lechem Kaczyńskim. Również w wyborach parlamentarnych Platforma Obywatelska przegrała trzema punktami procentowymi z Prawem i Sprawiedliwością i została partią opozycyjną do rządu Kazimierza Marcinkiewicza. Po porażce wyborczej Donald Tusk pozostał liderem swojej partii – potwierdził to partyjny zjazd w maju 2006.
Został posłem V kadencji, zdobywając w wyborach parlamentarnych 79 237 głosów. Objął stanowisko przewodniczącego Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelskiej. Pełnił tę funkcję do 5 grudnia 2006, kiedy to zastąpił go Bogdan Zdrojewski. 9 listopada 2005 został członkiem Komisji Łączności z Polakami za Granicą.
Działalność w Unii Wolności Wybory parlamentarne 2007 W przyspieszonych wyborach parlamentarnych w 2007 roku przewodniczący Platformy Obywatelskiej ubiegał się o mandat poselski w okręgu warszawskim, uzyskując ponad 534 tysiące głosów, co stanowiło 46,62% wszystkich głosów oddanych w okręgu i było najlepszym indywidualnym wynikiem w historii wyborów do Sejmu w III RP. Liderzy list wyborczych dwóch głównych konkurujących ugrupowań,tj. Jarosław Kaczyński (PiS) i Marek Borowski (LiD), otrzymali w kolejności 273 684 oraz 75 493 głosów. W trakcie kampanii wyborczej Donald Tusk uczestniczył w debatach telewizyjnych z Jarosławem Kaczyńskim i Aleksandrem Kwaśniewskim.
Sztab wyborczy Platformy Obywatelskiej zwrócił się także do redakcji radia Maryja i przedstawił ofertę debaty z udziałem Donalda Tuska na antenie tej stacji. Nie uzyskał jasnej odpowiedzi ani od radia Maryja, ani od telewizji Trwam, mediów do dziś kontrolowanych przez o. Tadeusza Rydzyka i sprzyjających Prawu i Sprawiedliwości. Rodzina i życie prywatne 23 października 2007 zarząd krajowy PO zdecydował, że Donald Tusk będzie kandydatem partii na urząd Prezesa Rady Ministrów.
9 listopada odebrał od prezydenta Lecha Kaczyńskiego akt desygnacji na premiera. 16 listopada wraz z przedstawionym składem Rady Ministrów został powołany i zaprzysiężony na Prezesa Rady Ministrów. 24 listopada jego rząd uzyskał wotum zaufania od Sejmu. 2 maja 2008 wystąpił ze swoim pierwszym orędziem telewizyjnym. Donald Tusk pozostaje w związku z żoną Małgorzatą, ma dwoje dzieci: Michała, dziennikarza “Gazety Wyborczej”, oraz Katarzynę, uczestniczkę programu TVN Taniec z gwiazdami oraz jednego wnuka. Mieszka w Sopocie. Interesuje się i amatorsko uprawia piłkę nożną. Imię Donald nadał mu jego ojciec, również Donald, 1930–1972, z zawodu stolarz. Ojciec zmarł w wieku 42 lat, gdy Donald Tusk kończył szkołę podstawową. Matka, Ewa Tusk, 1934–2009, zmarła w wieku 75 lat. Młodszym bratem jego ojca był znany gdański artysta rzeźbiarz Bronisław Tusk ps. Buni, 1935–2000. Dziadek Józef Tusk, 1907–1987, był polskim urzędnikiem kolejowym, więźniem hitlerowskiego obozu Stutthof, żołnierzem Armii Polskiej na Zachodzie, był także wcielony do Wehrmachtu. Po wojnie pracował jako lutnik. Drugi dziadek Franciszek Dawidowski, jako robotnik przymusowy pracował przy Wilczym Szańcu, gdzie podczas wypadku stracił oko. Przygotowując niniejszy tekst, korzystaliśmy z materiałów dostępnych w Internecie oraz z informacji KW PO

.Artykuł z RANKING MLM WYZSZA KULTURA NETWORKINGU (kopiowanie oraz powielanie i przetwarzanie w jakiejkolwiek postaci zabronione)
www.ranking.pl