Integracja
Co to jest integracja ? Co nam daje?
TO CO JEST INTEGRACJA? CO NAM DAJE?
INTEGRACJA, wg „Słownika języka polskiego”, to zespalanie się w całość osób-grup społecznych wyrażające się częstością i intensywnością kontaktów oraz wspólnotą ideową.
INTEGRACJA - od łacińskiego integrare - scalić. W szerokim znaczeniu wyraża się w takim wzajemnym stosunku pełno- i niepełnosprawnych, w którym są respektowane takie same prawa, liczą się takie same wartości, w których stwarza się obu grupom identyczne warunki do maksymalnego, wszechstronnego rozwoju.
INTEGRACJĘ SOCJALNĄ (Wg. Bachmana) w szerokim znaczeniu, rozumieć należy realizację zasady społecznego włączania się do powstałych w sposób naturalny
i kulturowy wspólnot z innymi ludźmi w uczeniu się, w pracy i we wspólnej zabawie zgodnie z własnymi potrzebami, zaś w węższym znaczeniu integracja społeczna to wspólne uczenie się zachowań społecznych przeżywanie uznania i satysfakcji w grupie oraz samoistne dopasowywanie się i wejście w procesy dynamizujące grupę.
INTEGRACJĘ POZNAWCZĄ rozumieć należy jako nauczanie.
Od kilku lat w szkolnictwie polskim widoczny staje się nurt edukacji integracyjnej. W powszechnym odczuciu kojarzy się on z umieszczaniem uczniów niepełnosprawnych w szkole masowej oraz związanymi z tym faktem zmianami organizacyjnymi, takimi jak zmniejszenie liczby uczniów w klasie czy dofinansowanie szkół w celu likwidacji barier architektonicznych itp.
W gruncie rzeczy jednak integracja to nowy system pedagogiczny o odmiennej ideologii i nowych celach kształcenia i wychowania.
Fundamentalnym założeniem pedagogiki integracyjnej jest wszechstronne, całościowe kształcenie, a więc optymalny rozwój dziecka.
Tendencję do kształcenia dzieci odchylonych od normy w nurcie szkolnictwa masowego odnajdujemy we współczesnych systemach oświatowych już od lat czterdziestych. W Polsce idea integracji rozwija się od 1990 roku.
Podstawowym założeniem oświaty integracyjnej jest uznanie indywidualności każdego dziecka oraz dostrzeganie w niej wartości pozytywnych.
Rozpoznawanie i zaspokajanie specyficznych potrzeb edukacyjnych dotyczyć musi wszystkich dzieci - zarówno tych z zaburzeniami i defektami rozwojowymi jak i tzw. przeciętnych oraz wybitnie zdolnych.
W szkole integracyjnej nauczyciel jest rzecznikiem potrzeb dziecka.
Edukacja zaś nie może sprowadzać się tylko do sfery poznawczej, ale należy zadbać również o psychologiczne potrzeby dzieci, ich bezpieczeństwo czy potrzebę akceptacji.
Nie można zapomnieć również o zindywidualizowanym sposobie oceniania. Każdy z nas ma inne możliwości, potrzeby i zainteresowania, więc w tym zakresie nauczyciele szkół integracyjnych stosują elastyczność.
W nowym spojrzeniu nie ma grup „dzieci zdrowych” i „dzieci chorych”, jest jedna grupa uczniów, których cechuje ogromna potrzeba poznawania świata
i zaistnienia w nim.
Stąd wspólna szkoła, wspólny program , wspólna klasa.
Na szkole zaś spoczywa obowiązek dostosowania i zorganizowania zajęć szkolnych tak, aby mogły z nich korzystać wszystkie dzieci.
Tak więc ogólnie integracja wpływa na:
Øpoprawienie kontaktów międzyludzkich,
Øwzajemne otwieranie się przed innymi i głębsze poznanie,
Øwspólne przeżywanie zdarzeń
Øudzielanie wzajemnej pomocy przy rozwiązywaniu zadań, problemów,
Øpogłębienie wiedzy o sobie (zdobywanie doświadczenia poprzez poruszanie emocji i umysłu),
Øpoznawanie indywidualności
Øzdobycie informacji o uczniach, o ich zainteresowaniach,
Øgłębsze spojrzenie na siebie,
Øodczuwanie pozytywnych więzi z zespołem
Øwiarę we własne siły i możliwości,
Ørozwój samodzielności,
Øwłaściwe spojrzenie na świat i ludzi.
VIOLETTA PROKOPOWICZ
.Co to jest integracja?
Integracja według definicji słownikowej to „wytwarzanie całości z drobnych cząstek”. Proces integracji inaczej mówiąc – polega na kształtowaniu się takich wzajemnych powiązań między poszczególnymi jednostkami, które prowadzą do ukształtowania się nowej, skomponowanej z tych części całości. Inaczej mówiąc integracja polega na procesie łączenia, scalania, syntezy mniejszych jednostek struktur w większe. Integracja obejmować może różnorodne sfery życia społecznego. Najczęściej dotyczy ona integracji międzynarodowej sprowadzającej się do scalania ekonomicznego lub (i) politycznego państw. Dlatego też rozróżnia się integrację gospodarczą i polityczną. W jednym i drugim przypadku państwa uczestniczące w integracji przystępują do niej mając w niej określone motywy i interesy (korzyści). Każda integracja musi opierać się na określonych podstawach formalno-prawnych i instytucjonalnych.
Do najważniejszych cech integracji należą: świadoma działalność podmiotów integracji w zakresie formowania i regulowania głębokich i trwałych powiązań integracyjnych; proces zbliżania narodów. W ramach integracji wyróżnia się również podział na integrację regionalną i subregionalną (scalanie się mniejszych grup państw, gdy nierealna okazuje się integracja całego regionu). Przykładem integracji subregionalnej było utworzenie trzech Wspólnot Europejskich i w następstwie tego Unii Europejskiej.
|
